Μη συμβιβάζεστε, υπάρχει ελπίδα!

24
ΜΑΙΟΥ
2014

Ξεκινώ γράφοντας ότι δεν είμαι άνεργη. Το ξέρω ότι αυτό μπορεί να επιφέρει την μήνιν ή τον θυμό σας, όμως υπήρξα άνεργη για πολύ καιρό, με ό,τι αυτό συνεπάγεται (κατάθλιψη, απομάκρυνση από φίλους και παρέες, οικονομική αδυναμία).

Λαμπρές επιστημονικές σπουδές, 3 ξένες γλώσσες, μεταπτυχιακά, διδακτορικά, εξωτερικό, 2ο μεταπτυχιακό με την επιστροφή στην Ελλάδα και όνειρα, πολλά όνειρα!

Δυστυχώς όμως σπούδασα κάτι που δεν υπάρχει στον εργασιακό χάρτη της Ελλάδας. Φυσικός; Άρα καθηγήτρια. Όχι, παιδιά, φυσικός (στη Γερμανία σού υποκλίνονται ακούγοντάς το).

Δουλειά τίποτα, ένας χρόνος, δύο χρόνια, τρία... Εννοείται, χαράτσια και λογαριασμοί τρέχουν. Το αυτοκίνητο έχει γίνει ακίνητο. "Ξαναγύρνα στο εξωτερικό" ακούω συνέχεια. Όχι, ρε παιδιά, εδώ θέλω να ζήσω, στη χώρα μου, στον ηλιάκο και στη ζέστη!

Συνεντεύξεις, όλοι εντυπωσιάζονται αλλά οι περισσότεροι ούτε που ξανακούγονται. Κάποιοι μου προσφέρουν τη θέση: βασικός μισθός, εργασία και το Σ/Κ, κυλιόμενο ωράριο τηλεφωνικού κέντρου και άλλα τέτοια. ΟΧΙ. Θα κάνω αυτό που θέλω εγώ.

Στο μεταξύ, ανακαλύπτω ότι μπορώ και ζω με το τίποτα: εγγραφή σε συλλογικότητες, ανταλλακτικά παζάρια, δωρεάν μαθήματα, διαδρομές με τα πόδια, ελεύθερος χρόνος.

Και κάπου εκεί μου προτείνει δουλειά μια φίλη η οποία αφήνει τη θέση της. "Θα σε πάρω στην αρχή μαύρα, να δω αν μου κάνεις", ΟΚ, περισσότερο για να έχω μια απασχόληση, κι ας θέλω 2 ώρες για να φτάσω. Με τα λεφτά ούτως ή άλλως δεν σώζεσαι, δεν φτάνουν ούτε για τη μηνιαία κάρτα και πηγαινοέρχομαι καθημερινά χωρίς εισιτήριο. Στο δίμηνο: "Δε μου κάνεις, δε φέρνεις πελάτες, όμως δεν μπορώ να σ' αφήσω κι έτσι, είσαι καλό κορίτσι, θα σε πάρω με ΟΑΕΔ". Θα παίρνεις 350 και θα υπογράφεις για 586.

Κάνω το μαλάκα και συνεχίζω, ψάχνοντας παράλληλα για άλλη θέση. Είναι αλήθεια ότι αν είσαι ήδη ΕΝΤΟΣ, βρίσκεις δουλειά πιο εύκολα. Στο 5μηνο, και μετά από 2 συνεντεύξεις, μου προσφέρουν θέση σε μια πολύ καλή σοβαρή ελληνική εταιρεία, κοντά στην περιοχή μου, με κανονική πρόσληψη, ΙΚΑ, χωρίς τερτίπια και ιστορίες!

Το αφεντικό μένει σεκος όταν του λέω ότι θα φύγω! "Βρήκες αλλού;" Ναι, βρήκα! Γιατί κάποιοι εκτίμησαν αυτό που είμαι.

Το αντικείμενο δε με ενθουσιάζει, αλλά εντάξει, σίγουρα καλύτερα από πριν θα είναι. Και όντως βρέθηκα σ' ένα περιβάλλον αξιοπρεπές και υγιές εργασιακά, με εξαιρετικούς συνεργάτες.

Αυτό που θέλω να σας πω με αυτά, είναι: ΜΗ ΣΥΜΒΙΒΑΖΕΣΤΕ και ΜΗ ΣΥΜΦΩΝΗΣΕΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΤΙΠΟΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΣΑΣ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΛΥΠΑΣΤΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ! ΑΥΤΟΙ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ ΕΜΑΣ, ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΜΕΙΣ ΑΥΤΟΥΣ!
aggy
Σχόλια

Στοιχεία