Δράση ενάντια στην ανεργία

03
ΙΟΥΛΙΟΥ
2014

Καλημέρα στην ΑΝ - ΕΡΓΙΑ. Αμ έπος αμ έργον.

Η Δράση και η Αλληλεγγύη, σπάει την κατάθλιψη και την απελπισία της ανεργίας. Όταν βρίσκεσαι κοντά στους ανθρώπους που αγωνίζονται για τα κεκτημένα τους, για παράδειγμα στον αγώνα των καθαριστριών στο Σύνταγμα, αποκτάς μια αίσθηση ελπίδας και  δύναμης ότι δεν είσαι μόνος σου.

Μπορείς να αγωνιστείς μαζί με άλλες γυναίκες και άνδρες ενάντια στο καθεστώς της βίας της ανεργίας. Η ανεργία είναι μια βίαιη καθεστωτική μορφή που μπορεί να σε δολοφονήσει, όπως έχουμε δει όλοι και όλες, τόσο από τα τραγικά γεγονότα των αυτοκτονιών όσο και από τη δική μας προσωπική απελπισία.

Ο καθημερινός αγώνας δίπλα στους απολυμένους σου δίνει ένα όπλο μάχης. Σε κάνει να σκεφτείς ότι αυτοί τουλάχιστον δεν παραδίδουν πια τα όπλα ανεπιστρεπτί για την κατάθλιψη της παντόφλας και του καναπέ. Σου δίνει έστω έναν προορισμό αγώνα.

Με τη δράση, σύμφωνα με τους νόμους της φυσικής υπάρχει ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ. Αρχίζεις να συλλογιέσαι, μήπως κι εγώ πρέπει να γίνω το σημαίνον και όχι το σημαινόμενο. Μήπως μπορώ κι εγώ να κινητοποιήσω δηλαδή τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσές μου να πάμε δίπλα τους να ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ απέναντι στο γεγονός της ολοκληρωτικής μας καταστροφής;
 
Η μοναδική αίσθηση της καταστροφής των πάντων, που μπορεί να επιφέρει η τρέλα της ανεργίας και για την οποία θα βγει σύντομα νεολογισμός στην Ψυχιατρική, μπορεί να γίνει η δύναμη για να αντιμετωπίσεις ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ την ανεργία.

Έχεις τουλάχιστον μια ελπίδα, εκεί που έχεις φάει την κεραμίδα στο κεφάλι ότι ΟΛΑ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝΕ.

Θα μου πείτε: «Ναι ρε συντρόφισσα της ανεργίας, νηστικό αρκούδι δεν χορεύει, πρέπει να φάω ένα κομμάτι ψίχα και να έχω ένα πακέτο τσιγάρα για να βγω στον δρόμο». Σας απαντώ γιατί το περνάω και αυτό, και νιώθω μεγάλη ντροπή όταν δεν έχω ένα τσιγάρο. Θα δείτε ότι στον ΔΡΟΜΟ και άλλοι δεν έχουν τσιγάρα και δεν διστάζουν να μοιραστούν ακόμα και το τελευταίο τσιγάρο τους ή ένα κομμάτι ψίχα από το ψωμί, γιατί οι τυρόπιτες των «ΠΥΡΗΝΑΙΩΝ»  για να μην κάνουμε και διαφήμιση στα Ever… αποτελούν για εμάς μόνο μια εικόνα που ίσως θα την γευτούμε, άμα πιάσουμε την καλή.

Η δράση φέρνει αντίδραση και η αδράνεια, το γνωρίζουμε όλοι και όλες, απελπισία  και ΑΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ.

Κι ένα μεγάλο ερώτημα: Tι  θα γίνει με όλους εμάς τους άνεργους και τις άνεργες που δεν μπορούμε καν να πλησιάσουμε το γκισέ του ΟΑΕΔ της περιοχής μας, εφόσον δεν μπορούμε να ανανεώσουμε την κάρτα ανεργίας γιατί χρωστάμε στην εφορία τεράστια ποσά που μπορεί το καημένο το κράτος να στερείται;

Ποσά των 400 ευρώ ή ακόμα και το αστρονομικό ποσό των 1000 ευρώ; Πώς μπορούμε τουλάχιστον να αποτελέσουμε κι εμείς έναν αριθμό ανάμεσα στους χιλιάδες άνεργους που επιμελώς κρύβονται;
 
Αποτελεί το βασικό μου κίνητρο αυτό το ερώτημα για να σας πω αυτή την καλημέρα.

Νάνα Κοστ.
Ηθοποιός - Θεατροπαιδαγωγός
Σχόλια

Στοιχεία