Σκέψεις απ' τα πέρατα του κόσμου...

21
ΙΟΥΛΙΟΥ
2014

Κάθε μέρα τα ίδια. Μιλάω με τους φίλους μου στην Ελλάδα, μπαίνω και διαβάζω όσο το δυνατόν αντικειμενικά sites για να δω την κατάσταση, και μετά εδώ, στο “Ημερολόγιο” για να δω τι ισχύει άμεσα...
 
Καμιά αλλαγή. Τσακισμένες ψυχολογίες, φοβισμένες ψυχές. Άνθρωποι που πλέον ως επί το πλείστον τους έκλεψαν την ελπίδα και το φως. Άνθρωποι οι οποίοι θα έφτυναν στα μούτρα κυριολεκτικά ή μη τον κάθε εκμεταλλευτή εργοδότη που θα τους  “προσέφερε” 400 ευρώ τον μήνα για άπειρες ώρες, να είναι
απελπισμένοι που δεν έχουν καν αυτό. 

Θα μου πεις, "οκ, κι αυτό εσένα πως σε ακουμπάει; Είσαι Καναδός πολίτης εκεί που είσαι, έχεις δουλειά, μένεις σε σπίτι, δεν κρυώνεις κτλ."
Πολλά χρόνια μετά, το ρητό ισχύει... Είναι πικρό το ψωμί της ξενιτιάς.
Οι άνθρωποι οι οποίοι έχουμε έρθει εδώ τα τελευταία 3 χρόνια, δεν έχουμε ρίξει μαύρη πέτρα.
Κάθε μέρα βλέπουμε τον μουντό ουρανό του Ιουλίου και σκεφτόμαστε τον ήλιο της Ελλάδας. Το βαθύ μπλε του ορίζοντα. Το κύμα που σκάει στα βράχια. Αλλά δυστυχώς, όπως έκλεψαν από τους Έλληνες που παραμένουν Ελλάδα την υπερηφάνεια και την ελπίδα, έτσι εξόρισαν και εμάς στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.
 
Και ω, ναι! Το σχέδιο τους πήγε μια χαρά. Διαίρει και βασίλευε. Οι Ιδιωτικοί υπάλληλοι ενάντια στους Δημόσιους, οι βενζινοπώλες ενάντια στους οδηγούς βυτιοφόρων, οι οδηγοί ενάντια στους φορτηγατζήδες, οι φορτηγατζήδες ενάντια στους ναυτεργάτες, οι ασθενείς ενάντια στους γιατρούς, οι γιατροί ενάντια στους φαρμακοποιούς και πάει λέγοντας... Ένας λαός πεπεισμένος πλέον πως η κρίση δεν είναι καπιταλιστική, διαπλανητική και κατευθυνόμενη από κερδοσκόπους, αλλά δικό του δημιούργημα και σφάλμα.

Μια χώρα τόσο τσακισμένη όπου στις πρόσφατες εκλογές το 47% ήτανε στις παραλίες λες και είχαν όλα τα προβλήματα τους λυμένα και δεν τους αφορούσε το αποτέλεσμα (ή με αυτή την εντελώς ηλίθια φράση στο στόμα "και τι να ψηφίσω, άσε με μωρέ τώρα...), κι από το 52% που ψήφισε, το 36% να ψηφίζει μνημόνιο (μαζί με Ελιές, Ποτάμια και άλλα γεωφυσικά) για να μη χάσει το ξεροκόμματο που του απέμεινε, κι ένα 8% τα εγγόνια του Χίτλερ... Αυτή είναι η κατάντια, αυτός είναι ο πάτος του βαρελιού...

Θα μου πεις τώρα, εσένα τι σε νοιάζει; Μπορεί να μην έχει "ΕΔΩ ΠΑΝΤΑ ΗΛΙΟ", αλλά δουλίτσες με ανθρώπινες συνθήκες υπάρχουν.
Δεν είναι έτσι. Η Ελλάδα σε ποτίζει. Δεν φεύγει από μέσα σου ποτέ. Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι είναι 60 χρόνια εδώ και το πρώτο πράγμα που θα κάνουν Μάιο μήνα είναι να πάνε Ελλάδα (όπως είπα σε άλλα ποστ, μπορεί να είμαστε κοπρίτες και λαμόγια και ούτε να μας φτύσουν οι ομογενείς, αλλά η πατρίδα, Πατρίδα).

Προσωπικά για εμένα δυστυχώς ο γυρισμός δεν είναι επιλογή. Όταν πρωτοήλθα, δούλευα για ένα χρόνο σε 50 βαθμούς Κελσίου ψήνοντας σουβλάκια χωρίς αιρκοντίσιον, γιατί το αφεντικό μπορεί να αγόραζε laptop για να έχει wallpaper τον ΦΟΙΝΙΚΑ - Ζήτω η 21η Απριλίου 1967 και να καβαλούσε το αεροπλάνο για να πάει Ελλάδα να ψηφίσει τον Φον Μιχαλολιάκο, αλλά λεφτά για κλιματισμό δεν διέθετε...  
Οπότε, νάσου η επιδείνωση της προϋπάρχουσας μυοκαρδιοπάθειας, η εμφάνιση καρδιακής ανεπάρκειας, νάσου τα επιπλέον φάρμακα με κερασάκι στην τούρτα έναν απινιδωτή στο στήθος για να δώσει ρεύμα σε περίπτωση που η γεννήτρια τα φτύσει...

Γιατί, θα μου πείτε, γύρνα πίσω. Τι φοβάσαι; Ο Άδωνις όλα καλά τα έκανε κι ο Μάκης που ανέλαβε θα τα κάνει ακόμα καλύτερα, οπότε έλα πίσω, η Υγεία είναι επιτέλους σωστή! Να τους χαίρεστε... Εγώ ένα πράγμα ξέρω. Ολονών αυτών τα κεφάλια σ’ ένα δίκαιο κόσμο, θα κοσμούσαν το Σύνταγμα πάνω σε παλούκια... Αλλά όχι, όχι στην Ελλάδα του 2014. Εδώ βγαίνουν στα κανάλια και απειλούν θεούς και ανθρώπους λες και κρεμόμαστε απ’ τα δικά τους καλαμπαλίκια αντί να τους τα κόψουμε για να μην συνεχιστούν οι δυναστείες τους... Δολοφόνοι και εγκληματίες που δικάζουν έναν ολόκληρο λαό (ή κοπάδι, όπως το πάρει κανείς). Μεσίτες που ξεπουλάνε μια ολόκληρη χώρα μαζί με τους ανθρώπους της στους γύπες.

Ξυπνήστε! Ποτέ δεν είναι αργά... Μη συμβιβάζεστε με το κώμα που σας έχουνε ρίξει. Δείτε πέρα από την προπαγάνδα τους. Πετάξτε τις τηλεοράσεις που σας κατευθύνουν και σας κάνουν πουρέ το μυαλό τα παπαγαλάκια τους μέσα από αυτές. 
Ψηφίστε όποτε ξαναγίνουν εκλογές χωρίς φόβο ότι θα χάσετε τα ψίχουλα, και καταλάβετε επιτέλους ότι ο Ναζισμός είναι θρέμμα τους και όχι πολέμιος τους. 
Δείτε επιτέλους ξεκάθαρα ότι ο εχθρός δεν είναι ο διπλανός σας αλλά αυτοί που κινούν τις κλωστές σας σα νά 'σασταν μαριονέτες.
 
Στο επανιδείν...
 
Γιάννης, Τορόντο
 
Γιάννης, Τορόντο
Σχόλια

Στοιχεία