Έκρυψα ό,τι μπορούσα

25
ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
2014

Έχω καιρό να γράψω στο Ημερολόγιο. Έχω τον ίδιο καιρό περίπου να ψάξω για δουλειά. Δεν είναι ότι δεν θέλω ή ότι δεν τη χρειάζομαι, και τη θέλω και την χρειάζομαι όσο δεν λέγεται. Αλλά δεν αντέχω, είναι λίγος ο καιρός, ενάμιση χρόνο τώρα, το ξέρω γιατί διαβάζω άλλους που είναι 2, 3, 4, 5 χρόνια άνεργοι, αλλά δεν αντέχω.

Δεν αντέχω να ξανακούσω άλλο όχι, να μη βλέπω απαντήσεις στο mail από βιογραφικά που έχω στείλει, να μη χτυπάει το τηλέφωνο. Έκρυψα ό,τι μπορούσα, ηλικία, παιδιά, σπουδές, προϋπηρεσία, το έπαιξα μέχρι και ηλίθια (ναι, και βέβαια μπορώ να κάτσω παραπάνω ώρες και βέβαια καταλαβαίνω ότι δεν γίνεται να πάρω παραπάνω από 3 ευρώ την ώρα, ναι, σίγουρα τα προσόντα πια δεν έχουν σημασία).

Κάποιοι γνωστοί μού είπαν ότι δεν "πουλάω" σωστά τον εαυτό μου. Όχι, δεν τον πουλάω σωστά, δεν ξέρω πώς, έχω ήδη ξεπουληθεί μαζί με όλους τους άλλους από άλλους στις αγορές.

Κουράστηκα.
K :D , 43 χρ.
Σχόλια
Κάρτα στοιχείων ανέργου
Φύλο: Γυναίκα
Ηλικία: 43 χρ.
Επάγγελμα: -
Περιοχή: -
Διάστημα ανεργίας

Στοιχεία