Όχι στην αυτολύπηση

08
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
2014

Δεν θα ξεκινήσω όπως σχεδόν όλοι. Δηλαδή, "είμαι 42 χρονών και άνεργος". Αλλά θα συστηθώ ως άνθρωπος, που είμαι κατ΄ εικόνα και καθ΄ ομοίωσιν του Θεού!

Με θλίψη βλέπω πως ΟΛΟΙ οι άνεργοι (για να μην παρεξηγηθώ, άνεργος είμαι κι εγώ) είναι σε μια καταθλίπτουσα κατάσταση. Καταλαβαίνω τι συμβαίνει, μιας και το βιώνω κι εγώ. Αντιλαμβάνομαι τα προβλήματα που είναι βιοποριστικά. Άλλωστε, κι εγώ σε αυτή την κατάσταση είμαι.

Θα ήθελα όμως μέσα απ' αυτό το κειμενάκι να δείξω, αναδείξω και επιδείξω μια πτυχή που δεν την έχουμε αντιληφθεί. Κανείς, μα κανείς, δεν έχει αντιληφθεί την ελευθερία που έχει. Ανεργία σημαίνει "άνευ-έργου". Άνευ ευθύνης. Δεν έχουμε ωράριο, έχουμε ελεύθερο χρόνο. Δεν καταπιεζόμαστε από εργοδότες(όχι αφεντικά, γιατί αφεντικά έχουν μόνο οι σκύλοι!).

Πόσες φορές θέλατε να κάνετε πράγματα και δεν προλαβαίνατε λόγω εργασίας; Μπορούμε να κάνουμε πράγματα για τον εαυτό μας. Να περάσουμε χρόνο μ' αυτούς που αγαπάμε. Να διαβάσουμε, ν' ακούσουμε μουσική, να ζωγραφίσουμε, να συζητήσουμε , να κάνουμε βόλτες - κι όλα αυτά ΟΠΟΤΕ θέλουμε.

Απλοϊκές και παιδιάστικες σκέψεις, θα πουν πολλοί. Ε καί; Μην αφήνετε να σας αγχώνουν.

Δεν καταδέχομαι να με αποκαλούν άνεργο και να με δείχνουν με το δάχτυλο! Μη βάζετε τον εαυτό σας σε τέτοια θέση. Όχι στην αυτολύπηση. Δεν μας αξίζει!

LYKOS
Σχόλια

Στοιχεία